Στις αρχές του έτους, καταδικάσθηκε από δικαστήριο της Λωζάννης ένας 47χρονος Γάλλος. Πρόκειται για την πρώτη ελβετική απόφαση που θεώρησε το  “stealthing” ως πράξη βιασμού και καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε φυλάκιση ενός έτους με αναστολή. Με τον όρο stealthing χαρακτηρίζεται η συμπεριφορά του δράστη, ο οποίος έρχεται σε γενετήσια επαφή με το θύμα με την συναίνεση του δεύτερου, η οποία παρέχεται όμως με τον όρο ότι η επαφή θα γίνει με χρήση προφυλακτικού. Ακολούθως, ο δράστης κρυφά και χωρίς την γνώση του θύματος αφαιρεί το προφυλακτικό και συνευρίσκεται με το θύμα.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, το θύμα, όταν διαπίστωσε ότι η επαφή έγινε χωρίς την χρήση προφυλακτικού, ζήτησε από τον δράστη να εξετασθεί για τον ιό HIV, πράγμα που εκείνος αρνήθηκε. Η ίδια έλαβε προληπτικά θεραπευτική αγωγή, μέχρι που διαπιστώθηκε ότι δεν υφίστατο θέμα μόλυνσης.

Ο κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι απλώς ξέχασε να χρησιμοποιήσει το προφυλακτικό, ισχυρισμός που δεν έγινε πιστευτός από το δικαστήριο, το οποίο δέχθηκε ότι η γυναίκα δεν θα παρείχε την συναίνεσή της, αν ήξερε  ότι η συνεύρεση θα πραγματοποιείτο χωρίς προφυλακτικό.

Ως βιασμός φαίνεται να αντιμετωπίζεται το stealthing και στην Σουηδία, όπως προκύπτει  από τα πραγματικά περιστατικά των μηνύσεων, που υποβλήθηκαν κατά του Julian Assange. Γενικότερα, πάντως, η αξιολόγηση τέτοιων συμπεριφορών  προβληματίζει τους εθνικούς νομοθέτες, αφού στις περισσότερες νομοθεσίες  ως προϋπόθεση του βιασμού προβλέπεται η χρήση βίας ή απειλής, στοιχεία που απουσιάζουν στις περιπτώσεις stealthing.